In naam der wetenschap worden in Oostenrijk 29 stopcontactneuzen levend onder de sneeuw begraven om te kijken hoe ze stikken. Briljant! Varkens kwellen levert natuurlijk waardevolle informatie op. Daarmee kunnen we skiërs beter helpen die door een lawine zijn bedolven omdat ze zo nodig buiten de piste wilden spelen. De belangrijkste conclusie is ongetwijfeld dat het toch echt héél belangrijk is dat we mensen zo snel mogelijk uitgraven. En dàt dames en heren; dat wisten we natuurlijk nog niet!
Om ons te wijzen op de hypocrisie van de mensheid is het natuurlijk ook volstrekt toelaatbaar om een dier te martelen. Kunstenaar Guillermo Habacuc Vargas uit Nicaragua heeft dat toch maar mooi bedacht. De man bond een straathond vast in een hoek van de galerie en liet het dier verhongeren. Net buiten bereik van de hond had de kunstenaar met hondenvoer de zin “Je bent wat je leest” geschreven. Zijn artistieke actie wordt erg gewaardeerd. De beste man is gekozen om Honduras te vertegenwoordigen tijdens een kunstmanifestatie. Logisch...
Onze consumptiedrift doet ook een stevige duit in het zakje wat betreft onze bemoeienis met de dierenwereld. Kippen worden voor het slachten "vermaakt" door ze levend op een lopende band door een fabriek te transporteren, vee zit opeengepakt in fabrieken en transportwagens, asielen zitten overvol met onze afdankertjes. De dieren die het asiel halen, zijn trouwens nog gelukkig. Een enkeltje naar de bodem van de sloot is ook nog een optie.
Cosmetisch zijn er ook genoeg excuses te bedenken om dieren het leven zuur te maken. Nertsenfokkerijen pakken het vaak nog aardig “humaan” aan. Levend villen kan namelijk ook. Sportief zijn we ook nog. Wat genieten wij van een middag bij het stierenvechten. Gezellig hoor, met het hele gezin bewonderen we de “sportieve” prestaties van de toreador. Die grote, gemene stier geeft zich niet gemakkelijk gewonnen. Het bloed van de speren loopt hem langs de flanken. Uiteindelijk gaat hij verzwakt onderuit... wat een prachtig schouwspel.
Foie gras, bearfarms, bioindustrie, stierengevechten, rodeo's, zeehondenjacht, hondengevechten, hanengevechten, overvolle asiels, broodfokkers, “wetenschappelijke” onderzoeken, pelsdierenfokkerijen, walvisjachten, leegvissen van oceanen, ongeremde kap van oerbossen, gezonde dieren afmaken bij Q-koorts, palingkwekerijen, geen blusvoorzieningen bij stallen, dansende beren, wilde dieren in circustenten, handel in exotische dieren, laboratoriumtesten, commerciële uitbuiting in dolfinariums...
Ik word verdrietig van de wereld. Iets specifieker... mijn eigen soort; zoogdier Homo Sapiens. Respectloos en harteloos gaan wij om met alles wat leeft. Met het grootste gemak begaan wij de ene na de andere misdaad. Waar gaat het mis? Tijdens de opvoeding besteden onze ouders zoveel tijd en moeite aans ons besef van normen en waarden. Met sprookjes over goed en kwaad leren we dat goedheid altijd wint. We worden op onze vingers getikt als we een spin de poten uit willen trekken. Katlief tegen de haren in aaien? Dat vergrijp levert ons een stevige reprimande op èn een veeg van poeke.
Slecht gedrag lokt slecht gedrag uit. Bij het volgen van het nieuws fantaseer ik steeds vaker over een gepaste tegenreactie. Die mannen van die varkentjes heb ik in gedachten zelf ook al levend begraven. Ook heb ik ze in een bak met ijswater vastgezet en ben ik er met een zak chips voor gaan zitten. Die hond van die kunstenaar heb ik in mijn dromen bevrijd en een lekkere bak vlees voor zijn neus gezet. Tijdens de bevrijdingsactie is meneer Vargas zelf er helaas niet helemaal ongeschonden vanaf gekomen. Als ik een stier zie die het voor elkaar krijgt om een hoorn in het scrotum van een stierenvechter te drukken, roep ik heel hard GOAL! Ik sponsor de activiteiten van de criminele extremisten van Greenpeace. Ja ik weet het; ik moet me schamen... waar zijn mijn normen en waarden gebleven. Mijn gedrag is bij de beesten af. Gelukkig maar!