Ik vond het eigenlijk maar van die cliché-bloemen, rozen. Nooit zo in verdiept, eigenlijk. Zo typisch truttig ook om rozen als hobby te hebben. Sta je daar op zaterdagmorgen met je Libelle-laarsjes en van die olijke tuindhandschoenen in de startblokken. Jeuk, jeuk, JEUK!
Maar omdat vriendlief zich vorige week zaterdag vermaakte op een vrijgezellenfeest en ik na een halve dag thuis geen klusjes meer over had….. toch maar eens gekeken op de Voorjaarsfair in ons dorp. Dat traditiegetrouw uit haar voegen barst van mensen uit het Westen, die stad en land afschuimen op zoek naar het ware buitenleven. En inderdaad… als ze de kans krijgen ook met diezelfde olijke tuinhandschoentjes maar wat graag in de modder wroeten.
En daar heb ik dus mijn eerste roos gekocht. Eigenlijk ook een beetje omdat ik de entree had betaald en toch wat wilde kopen. En hoewel al die tuindecoraties en andere zaken veel aantrekkingskracht op me hadden, kon ik me er niet toe zetten. Een roos dus, een Rosa Candlelight om precies te zijn. En nu… een halve week later heb ik al drie verschillende rozenplanten! En een boek over rozen, èn rozenmest èn beendermeel……
Dan moet ik het dus toch maar toegeven. Ik vind ze wel heel erg leuk die rozen, zo lang ze maar niet roze zijn dan uiteraard. Want het mag ook weer niet tè truttig natuurlijk. Voor mij ook geen Libelle-laarzen, maar van die standaard groene schuiten. Over mijn tuinhandschoenen zullen we het trouwens maar niet hebben……